Περπατώντας στο κέντρο της Αθήνας - αλλά και σε όλα τα προάστιά της - παρατηρείς μια μορφή βίας όχι σωματική ή λεκτική, αλλά κατεξοχήν αισθητική. Καθημερινά, όλο και περισσότερο ξεφυτρώνουν σε κολόνες, τοίχους και όπου αλλού μπορεί να φανταστεί κανείς διαφημιστικές αφίσες. Σε μια εποχή που η διαφήμιση παίζει το σημαντικότερο ρόλο, ώστε ο πολίτης - καταναλωτής να πεισθεί να αγοράσει κάποιο αγαθό και παράλληλα να ενημερωθεί για το πού και πώς θα περάσει το Σαββατόβραδό του, είναι αναμενόμενο η Αθήνα να γεμίζει κατά καιρούς με αφίσες (για καλλυντικά, συλλαλητήρια πολιτικών οργανώσεων, κλειδαράδες, φίρμες - τραγουδιστές, σχολές, τηλεοπτικά κανάλια...).
Και να φανταστεί κανείς ότι κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 που έγιναν στην Ελλάδα- με το μεγαλύτερο μέρος τους να φιλοξενείται στην Αθήνα - όλα τα παραπάνω εξαφανίστηκαν μπροστά στο βωμό τής όσο το δυνατόν καλύτερης προβολής της χώρας μας προς τα έξω. Όμως, πέντε χρόνια μετά τη λήξη των Αγώνων τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο και όπως φαίνεται κανένας δεν μπορεί να δώσει λύση σ' ένα ακόμη πρόβλημα που μαστίζει την ευρύτερη περιοχή του Λεκανοπεδίου.
Σημαντικό στοιχείο είναι ότι εκτός από την αισθητική καθημερινά «βιάζεται» και η καθαριότητα της πόλης, καθώς τις περισσότερες φορές μετά από κάποια βροχή όλες αυτές οι αφίσες πέφτουν στους δρόμους δυσκολεύοντας κάποιον να οδηγήσει ή ακόμα και να περπατήσει στα πεζοδρόμια. Έτσι, πολλές διαφημιστικές πινακίδες έγιναν αιτία θανατηφόρων τροχαίων και παρόλες τις καταδικαστικές αποφάσεις που πάρθηκαν από τα δικαστήρια οι ταμπέλες ακόμη παραμένουν στις θέσεις τους.
Άξιο αναφοράς είναι ότι ακόμα και οι Δήμοι προκειμένου να διαφημίσουν διάφορα events που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή τους γεμίζουν την πόλη με αφίσες. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους πολιτικούς, οι οποίοι σε περιόδους εκλογών γεμίζουν την Αθήνα με μεγάλες ταμπέλες και φεϊγβολάν προβάλλοντας τον εαυτό τους. Από τις μοναδικές οάσεις καλαισθησίας στην «έρημο» αυτή είναι η πλατεία Ομονοίας , όπου πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες απαγορεύτηκαν οι διαφημιστικές ταμπέλες που ήταν κρεμασμένες στα γύρω κτίρια.
Έτσι, εδώ μπαίνει ένα πολύ σοβαρό ερώτημα που έχει να κάνει με το αν οι πολίτες πρέπει να ευαισθητοποιηθούν από μόνοι τους ή αν η ίδια η πολιτεία θα πρέπει να δείξει το σωστό πρόσωπο, αρχής γενομένης από τις επερχόμενες εκλογές. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε μια χώρα που τίποτα δε λειτουργεί σωστά, καθώς τέτοιου είδους αφισοκολλήσεις έχουν ήδη απαγορευτεί... Όμως, ουδείς συμμορφώθηκε και η ρύπανση συνεχίζεται...
Μπαζιωτόπουλος Δημοσθένης
Μαθητής του 4ου Λυκείου Τρίπολης κατά το Σχολικό Έτος 2006-2007 και τώρα σπουδαστής της Αθλητικής Δημοσιογραφίας στη Σχολή ΟΜΗΡΟΣ, στην Αθήνα.
Έρωτας, δύναμη, ενθουσιασμός, πάθος. Είναι όλα όσα αισθάνεται κάθε τυχερός άνθρωπος στη ζωή τούτη. Τι γίνεται όμως, όταν έχεις να λύσεις 50 εξισώσεις στην Άλγεβρα, να μεταφράσεις Αριστοτέλη και να διαβάσεις ένα σωρό άλλα μαθήματα και ο θεός Έρωτας σού χτυπάει την πόρτα; Του ανοίγεις ή περιμένεις να απαυδήσει να χτυπάει και να φύγει;
Κατά τους γονείς και τους καθηγητές πρέπει να αγνοήσεις την παρουσία του· κατά την πλειοψηφία των μαθητών το ζεις και ας είναι να καείς απ΄ τη φωτιά του!
Πραγματικά, δεν ξέρω αν υφίσταται μέση λύση και αν ναι, ποιος μου εγγυάται ότι δε θα υπάρχουν παράπλευρες απώλειες;
Όμως, αν θέλουμε να είμαστε σωστοί, πρέπει να πούμε τι είναι έρωτας. Έρωτας είναι εκείνο το συναίσθημα που κατακλύζει την ψυχή του ανθρώπου και τον κάνει να δρα απερίσκεπτα. Ειδικά, λοιπόν, όταν είσαι 18 χρονών και οι ορμόνες χορεύουν, όχι απλά σε κυριεύει, αλλά σε κατευθύνει απόλυτα. Μαρτυρίες παιδιών λένε ότι όντας ερωτευμένα δεν είχαν μυαλό για τίποτα, πολύ περισσότερο για διάβασμα. Ξυπνάς και κοιμάσαι με τη σκέψη τού αγαπημένου/η σου, ζεις και σκέπτεσαι μόνο αυτόν.
Γονείς και καθηγητές, με το δίκιο τους βέβαια, μόλις αντιληφθούν την παραμικρή ύπαρξη αισθήματος, λαμβάνουν θέσεις μάχης. Έτσι, από την πείρα τους αρχίζει μια προσπάθεια να περισώσουν ό,τι μπορούν, οι μεν από τα παιδιά τους, οι δε από τους μαθητές τους. Η προσπάθεια αυτή ενίοτε εμπεριέχει τσακωμούς και διαπληκτισμούς, που πληγώνουν και τις δυο πλευρές.
Το ζητούμενο όμως είναι άλλο: αξίζει ένας έρωτας, για να προδώσεις τα όνειρά σου;
Πολλοί υποστηρίζουν πως δεν είναι ανάγκη να αποκλείσεις τίποτα από τα δυο. Μπράβο σε αυτούς λοιπόν που το καταφέρνουν· για τους άλλους όμως τα πράγματα δεν είναι απλά.
Ταπεινή μου γνώμη είναι πως ό,τι αξίζει, μένει στη ζωή μας. Και αφού οι εξετάσεις δεν παίρνουν αναβολή, ας πάρει ο έρωτας!
Κωνσταντίνα Τζιώλα
Απόφοιτος του 4ου Λυκείου Τρίπολης κατά το Σχολικό Έτος 2007 - 2008 και τώρα πρωτοετής φοιτήτρια στη Νομική Κομοτηνής.
Άνοιξε τις "πύλες" της στη Γαλλία η πρώτη παγκόσμια ψηφιακή βιβλιοθήκη (BNM= Bibliothèque numérique mondiale) την Τρίτη, 21 Απριλίου, δίνοντας την ευκαιρία στους χρήστες του Διαδικτύου να διαβάσουν βιβλία τα οποία έχουν αφήσει το δικό τους στίγμα στην ιστορία.
Συντελεστές αυτού του δημιουργήματος είναι η UNESCO, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ και 32 οργανισμοί.
Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει χειρόγραφα, χάρτες, σπάνια βιβλία, ταινίες, ηχητικό και φωτογραφικό υλικό από εθνικές βιβλιοθήκες διάφορων χωρών.
Η αναζήτηση των λημμάτων, που συγκεντρώθηκαν μέσα σε τέσσερα χρόνια, γίνεται σε επτά γλώσσες - αγγλικά, αραβικά, κινεζικά, ισπανικά, γαλλικά, πορτογαλικά και ρωσικά - ενώ το περιεχόμενο των πληροφοριών προσφέρεται σε αρκετές γλώσσες.
Οι δημιουργοί υποστηρίζουν πως η ιστοσελίδα
Σε ανακοίνωσή της η UNESCO ανέφερε πως: «Εκτός από την προώθηση της διεθνούς κατανόησης, στόχος της BNM είναι η αύξηση της ποσότητας και της ποικιλίας του πολιτιστικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, ώστε να χρησιμοποιηθεί από τους καθηγητές, τους μαθητές και το ευρύ κοινό», ενώ τόνισε πως αυτή η βιβλιοθήκη θα γεφυρώσει το ψηφιακό χάσμα μεταξύ των κρατών και θα βοηθήσει στην ανάπτυξη της πολυγλωσσίας.
Στην ιστοσελίδα θα έχουν δωρεάν πρόσβαση όλοι οι χρήστες του διαδικτύου και θα μπορούν να δουν έργα όπως: ιρακινές εφημερίδες του 19ου αιώνα, αρχαία κινέζικα χειρόγραφα, πρωτότυπα κείμενα του Ραμπελέ και χάρτες του Νέου Κόσμου.
Τέλος, δεν υπάρχουν ψηφιοποιημένα αρχεία αναπτυσσόμενων χωρών, όπως κρατών της Αφρικής, παρά την πλούσια πολιτισμική τους κληρονομιά.
Everybody’s welcome. This is not a private club. Everybody’s welcome to participate and it’s all free. (Dr. James H. Billington,Library of Congress)
Το βίντεο προώθησης του εγχειρήματος.
Πηγή: cosmo.gr
Europeana: σκέψου πολιτισμό
Το Europeana.eu αφορά ιδέες και έμπνευση. Σας συνδέει με 4 εκατομμύρια ψηφιακά τεκμήρια:
· εικόνες - πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, χάρτες, φωτογραφίες και εικόνες μουσειακών αντικειμένων
· κείμενα - βιβλία, εφημερίδες, επιστολές, ημερολόγια και αρχειακά έγγραφα
· ήχος - μουσική και προφορικός λόγος από κυλίνδρους, ταινίες, δίσκους και ραδιοφωνικές εκπομπές
· βίντεο - ταινίες, επίκαιρα και τηλεοπτικές εκπομπές , όλα προερχόμενα από τις εθνικές βιβλιοθήκες και τα πολιτιστικά ιδρύματα των 27 κρατών μελών της ΕΕ.
Ορισμένα είναι παγκοσμίου φήμης, άλλα είναι κρυμμένοι θησαυροί από της Ευρώπης τα:
· μουσεία και πινακοθήκες
· αρχεία
· βιβλιοθήκες
· συλλογές οπτικο-ακουστικού υλικού
Αυτή είναι η Europeana, www.europeana.eu, ένας χώρος για έμπνευση και ιδέες. Ερευνήστε τις πολιτιστικές συλλογές της Ευρώπης, συνδεθείτε με τα μονοπάτια άλλων χρηστών και μοιραστείτε τις ανακαλύψεις σας. Η Europeana ανοίγει νέους δρόμους εξερεύνησης του ευρωπαϊκού πολιτιστικού πλούτου: όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τη λογοτεχνία, τις τέχνες, τις επιστήμες, την πολιτική, την ιστορία, την αρχιτεκτονική, τη μουσική ή τον κινηματογράφο θα έχουν δωρεάν και γρήγορη πρόσβαση στις σημαντικότερες συλλογές και τα αριστουργήματα της Ευρώπης, σε μια ενιαία εικονική βιβλιοθήκη μέσω μιας διαδικτυακής πύλης διαθέσιμης σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ.
Όπως δήλωσε μεταξύ άλλων ο José Manuel Barroso, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «με την Europeana, συνδυάζουμε το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που έχει η Ευρώπη στον τομέα της τεχνολογίας επικοινωνιών και δικτύων με την πλούσια πολιτιστική μας κληρονομιά. Η Europeana θα είναι όχι απλώς μια βιβλιοθήκη αλλά μια πραγματική πηγή έμπνευσης για τους Ευρωπαίους του 21ου αιώνα, η οποία θα τους βοηθήσει να ανταγωνιστούν σε δημιουργικότητα με τους πιο εφευρετικούς προγόνους τους, όπως τους αρχιτέκτονες της Αναγέννησης».
ΚΑΛΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ ;-)
Παγκόσμια ημέρα ποίησης
Pablo Neruda «Αργοπεθαίνει...»
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δε διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δε μιλεί σε όποιον δε γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δε διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δε διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δε βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δε ρωτά για πράγματα που δε γνωρίζει.
λέμε εσείς κι εννοούμε εγώ
λέμε αυτός κι εννοούμε πάλι εγώ.
Στην ουσία μόνο με το εγώ
μπορούμε να εννοήσουμε
κάποιον άλλο.
Έλεγε για την ποίηση:
«Ποίηση για μένα είναι πόλεμος προς το χρόνο και τη φθορά. Κλεισμένος στα πενήντα τετραγωνικά μου, συνεχίζω αυτόν τον πόλεμο. Και άσχετα εντελώς αν βγαίνω νικητής ή όχι, σε μια τέτοιου είδους μάχη, ομολογώ βρίσκω την ύψιστη ικανοποίηση. Σε μια εποχή θριάμβου των ποσοτικών εκτιμήσεων, βλέπω την ποίηση σαν την μόνη ενδεδειγμένη να διαφυλάξει το ιερό και απαραβίαστο της ανθρώπινης προσωπικότητας».
(από συνέντευξή του, 19 Οκτωβρίου 1970)
ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ...
Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός μήνα από τη δημιουργία του blog ευχαριστούμε όλους όσοι μπήκαν στον κόπο να σχολιάσουν αυτή την προσπάθεια, αλλά και όσους δημοσίευσαν μέσω αυτού τα παράπονα και τις επιθυμίες τους.
Εκτός από σχόλια θα χαρούμε πολύ να δημοσιεύσουμε τις δικές σας αναρτήσεις για θέματα που μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργία του ιστολογίου, του σχολείου μας ή θέματα που αφορούν την πόλη μας γενικότερα. Εσείς αποτελείτε την ψυχή του σχολείου και θεωρούμε ότι οι πιο προοδευτικές και καινοτόμες ιδέες μπορούν να εκφραστούν από εσάς.
Θα θέλαμε, όμως, να κάνουμε και κάποιες παρατηρήσεις που θα συντελέσουν στη βελτίωση της λειτουργίας του blog.
Πρώτα από όλα, θα παρακαλούσαμε οι αναρτήσεις και τα σχόλια να περιορίζονται σε θέματα γενικού ενδιαφέροντος και όχι προσωπικού.
Επίσης, θα θέλαμε τα παράπονά σας να μην αναφέρονται ονομαστικά σε καθηγητές, γιατί καταλαβαίνετε ότι αυτό υπονομεύει την απρόσκοπτη λειτουργία του blog καθώς και το σκοπό για τον οποίο αυτό δημιουργήθηκε.
Σας ευχαριστούμε.
Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα
